چيزى انفاق كنند ؟ » انفاق و خرج كردن در راه خدا با صرف مال براى غرضهايى ديگر متفاوت است ، زيرا در مورد اوّل انفاق پذيرفته مىشود و پاداش دارد ولى مورد دوم پذيرفته نمىشود و چه بسا آدمى به سبب آن مجازات شود . انفاق نوع نخست را نيز درجاتى است و بعضى از انواع آن را بر نوعى ديگر برترى باشد و اين بسته به سطح و ميزان ايمان صاحب انفاق و شرايط و اوضاع و احوال و داده‌هاى محيط بر آن است ، پس بيگمان كسى كه پيش از فتح مكّه و پيروزى انفاق كرده ، حتماً از نظر برترى و درجه بزرگتر ( و انفاقش مؤثرتر ) است . و اين برترى به جهاتى است كه مهمترين آنها عبارت است از : 1 - پيشى و سبقت او در گرويدن به حق و اقدام به كار نيك و عمل صالح ، و اينكه شايد بسيارى از پيوستگان بعدى به سبب او رهنمايى شده باشند ، پس او كسى است كه اين گفتهء پيامبر ( ص ) دربارهء او صدق مىكند كه مىفرمايد : « كسى كه سنّتى نيكو نهد به روز قيامت مزد آن سنت از آن اوست به اضافهء مزد آن كس كه بدان عمل كرده است ، و اين از مزد هيچ يك از آنان نمىكاهد » ، هم چنان كه وى مصداق اين گفتهء خداى تعالى است كه « وَ السَّابِقُونَ السَّابِقُونَ أُولئِكَ الْمُقَرَّبُونَ « 27 » و پيشگامان پيشگامانند و آنان براستى نزديكان درگاهند . » 2 - نقش او در استقرار حكومت خدا در جامعه ، كه اين بيگمان برترى بزرگى است ، و بسيارى از / 33 انفاقها و پيكارهايى كه پس از فتح مكّه صورت گرفته بر اثر همان پيروزى و توفيق نخستين است كه به سبب آن دشوارى بر طرف شد و شرايط و اوضاع و احوال موافق و مخالف روبراه گشت و بسيارى از مردم آمادهء انفاق در سايهء اجتماع مسلمان شدند ، و اين آمادگى بيش از آمادگى آنان براى انفاق در دوران خود جنبش و فعاليّت آغازين نهضت بود ، چه در آن ايّام مستضعف و ناتوان نگهداشته شده بودند . و شايد اگر آن پيشگامان براى تقويت شالودهء اين

--> ( 27 ) - الواقعة / 10 و 11 .